Kurs - BLT – Balanced Ligamentous Tension

BLT – Balanced Ligamentous Tension

prowadzący: Piers Chandler D.O. M.S.C.C. | cena: 1700 PLN

Kurs dla: fizjoterapeutów, osteopatów, terapeutów manualnych ,masażystów, studentów fizjoterapii, studentów osteopatii.

Miejsce i termin:

Warszawa / 22-24.06.2018

Czas: 3 dni

Cel kursu:

„Bez zagłębiania się w szczegóły można powiedzieć, że każde przemieszczenie członu kostnego – czy to częściowe, czy całkowite – może być skorygowane zgodnie z następującą zasadą: najpierw uwolnij przemieszczony element od otaczających go tkanek, a następnie delikatnie sprowadź go na jego początkowe, właściwe miejsce.”

Przytoczony fragment książki „Osteopathy – Research and Practice” A.T. Stilla, twórcy osteopatii, stanowi najprawdopodobniej pierwszą próbę opisu postępowania, które następnie zostało określone mianem „balansowania napięć więzadłowych”, czy też w skrócie BLT. Według fizjoterapii i osteopatii stabilność każdego stawu zapewniana jest przez aparat więzadłowo-torebkowy, który w fizjologicznych warunkach znajduje się w stanie wzajemnego zrównoważenia. Oznacza to, że w trakcie ruchu, adekwatnie do jego kierunku, pewne więzadła ulegają naprężeniu, podczas gdy inne są rozluźnione, co gwarantuje odpowiednią amplitudę ruchu i zabezpieczenie stawu. W sytuacji urazu dochodzi do nadwyrężenia więzadeł i zaburzenia równowagi pomiędzy nimi. Część włókien zostaje gwałtownie rozciągnięta, a część skompresowana. Same więzadła nie posiadają wystarczającej ilości elementów aktywnie kurczliwych, aby powrócić do swego pierwotnego stanu. Są jednakże zaopatrzone w liczne receptory, które przesyłają informacje do mięśni, nakazując im wykonanie skurczu ochraniającego uszkodzony staw. W ten sposób dysfunkcjonalne więzadło staje się przyczyną trwałego skurczu aktywnych struktur stabilizujących staw, utrzymującego się długo po wystąpieniu urazu. W takiej sytuacji oddziaływanie na staw za pomocą manipulacji może być nieodpowiednie, np. w stanie ostrym ze względu na ryzyko dalszego podrażnienia lub uszkodzenia aparatu więzadłowego. Także praca z mięśniami jest niewystarczająca, ponieważ nie wpłynie ona na stan więzadła, którego receptory będą nadal bodźcowały układ nerwowy, mięśnie i okoliczne struktury. W takiej sytuacji praca powinna być skupiona na aparacie więzadłowym. Po przywróceniu jego równowagi dochodzi do natychmiastowego odzyskania ruchomości i funkcjonalności stawu poprzez odbarczenie receptorów i wpływ odruchowy na pozostałe struktury. W tym celu wykonywana jest technika równoważenia napięć więzadłowych, czyli BLT. Jest to sposób postępowania terapeutycznego nadający się zarówno do pracy z dysfunkcjami ostrymi jak i przewlekłymi. Łączy on w sobie elementy pracy bezpośredniej i pośredniej, jest bardzo delikatny, nie wymaga od terapeuty zastosowania siły oraz może być wykonany na każdym stawie. Właściwie trudno jest podać bezwzględne przeciwwskazania do zastosowania tej techniki, poza oczywistymi takimi jak złamania, czy też zerwania więzadeł.

Dla przykładu omówmy jeden przypadek użycia technik BLT. Zdecydujemy się na coś nieoczywistego: niech będzie to dysfunkcja żebra spowodowana astmą lub ciężką infekcją oddechową, której towarzyszy kaszel. W pewnym momencie pojawia się lezja więzadłowa stawu żebra, co samo w sobie jest bardzo bolesne i powoduje spazm okolicznych mięśni. W wyniku tego zjawiska dochodzi do utrudnienia oddychania, drażnienia układu współczulnego znajdującego się w okolicy głowy żebra i w konsekwencji być może także do wielu niekorzystnych obciążeń ustroju, utrudniających mu optymalne funkcjonowanie.

Wykonując technikę BLT, zastosujemy najpierw niewielką trakcję lub kompresję, która pozwoli nam wprowadzić ruch w dysfunkcjonalnym stawie. Następnie sprawdzimy tak zwane kierunki ułatwione, czyli te, w których zadziałała siła uszkadzająca. Dla każdego z tych kierunków odnajdziemy punkt zrównoważenia napięć, dokładając do siebie po kolei poszczególne komponenty ruchu. Gdy wszystkie one zostaną zebrane, wykorzystamy oddech pacjenta dla uzyskania rozluźnienia. Po jego wystąpieniu poprowadzimy staw w kierunku przeciwnym do lezji. W ten sposób uzyskamy korekcję stawu, której osiągnięcie z analogicznym efektem może być trudne przy zastosowaniu innych technik.

Równoważenie napięć więzadłowych jest także skuteczne w bardziej oczywistych przypadkach ortopedycznych. Metoda ta pozwala radzić sobie z problemami stawowymi, a pośrednio mięśniowymi, powięziowymi, obrzękowymi itd. Może być wykonana praktycznie u każdego i w każdych okolicznościach. Właściwie jedynym ograniczeniem są nasze umiejętności, które możemy nabyć dzięki dobremu instruktarzowi i konsekwentnej praktyce.

Program:

Dzień 1

9:00-11:00
Wprowadzenie do zasad Równoważenia Napięć Więzadłowych (BLT). Stadia aplikacji i ich historia
Praktyczny przykład na stawie palca ręki
Anatomia więzadłowa kręgosłupa ze szczególnym uwzględnieniem stawu szczytowo-potylicznego
Praktyka – rozluźnienie i integracja
Kręgosłup szyjny

11:00-11:15 Przerwa

11:15-13:30
Klatka piersiowa i środkowe żebra
– technika oburęczna w leżeniu tyłem
– technika jednostronna w leżeniu tyłem
– technika jednostronna w siadzie

13:30-14:30 Przerwa

14:30-16:15
Poszczególne segmenty piersiowe i lędźwiowe
Obszary przejściowe i lezje wielosegmentowe

16:15-16:30 Przerwa

16:30-18:00
Technika na miednicy w pozycji siedzącej dla odcinka lędźwiowego, kości krzyżowej i guzicznej
Powtórzenie i utrwalenie

Dzień 2

9:00-11:00
Miednica 2 – różnicowanie + spojenie łonowe
Miednica 3 – skrzydła kości krzyżowej (przód)

11:00-11:15 Przerwa

11:15-13:30
Podniesienie dna miednicy
Podniesienie przepony
Podniesienie rękojeści mostka

13:30-14:30 Przerwa

14:30-16:15
Podniesienie odcinka szyjnego (przód)
Obojczyk, łopatka/staw łopatkowo-ramienny

16:15-16:30 Przerwa

16:30-18:00
Równoważenie za pomocą trakcji szyjnej
Powtórzenie i utrwalenie

Dzień 3

9:00-11:00
Przedramię i łokieć
Nadgarstek i ręka

11:00-11:15 Przerwa

11:15-13:15
Biodro (dwa sposoby)
Kolano i rzepka

13:15-13:30 Przerwa

13:30-15:30
Kość strzałkowa
Stopa i staw skokowy

Tłumaczenie jest konsekutywne
Każdy z uczestników otrzymuje skrypt oraz certyfikat w języku polskim

PROWADZĄCY:

Piers Chandler D.O. M.S.C.C.

Przygoda Piersa z osteopatią rozpoczęła się od jego osobistego doświadczenia po doznaniu urazu kręgosłupa.  Zamiast zdecydować się na leczenie operacyjne, wybrał inne rozwiązanie, które zawierało w sobie także osteopatię.  Tak zaczął się jego powrót do zdrowia. 

W roku 1982 ukończył Europejską Szkołę Osteopatii (European School of Osteopathy). Obecnie w tej szkole jest odpowiedzialny za prowadzenie kursów BLT. 

Jest członkiem College’u Osteopatii Czaszkowej Sutherlanda (Sutherland Cranial College of Osteopathy) i naucza studentów przed dyplomem i po dyplomie w Wielkiej Brytanii i w Europie. Prowadzi także prywatny gabinet w Kent.

Pracował w wielu różnych konstelacjach –  w tym także w ośrodkach publicznej opieki zdrowotnej oraz w gabinetach lekarzy ogólnych. Taki rodzaj współpracy sprawia mu satysfakcję, Piers twierdz, że jest ona istotnym warunkiem uzyskiwania jak najlepszych wyników u pacjentów.

Te doświadczenia pozwoliły mu się przekonać, że prawdziwe jest stare powiedzenie: „niewielkie rzeczy, są w osteopatii wielkimi rzeczami”. Dobrze ilustruje to praca z noworodkami i niemowlętami, u których wykrycie za pomocą wytrenowanej palpacji wzorców napięciowych i restrykcji tkankowych może mieć olbrzymi wpływ dla rozwoju układów. Podobnie u osób dorosłych, gromadzące się wzorce dysfunkcji, uważane za nieistotne, wywierają wpływ na obecną prezentację dolegliwości.

Tego rodzaju detektywistyczna praca pozwala Piersowi na podejście do każdego pacjenta w sposób unikatowy.  Z każdym pacjentem pracuje tak, aby w pełni zrozumieć jego potrzeby i sytuację, zanim zaleci właściwą terapię.

 

Contact Us